۲۳ حقیقت در مورد بزرگترین گربه جهان



به گفته کارشناسان حفاظت از محیط زیست، تعداد ببرهای وحشی به ۵۵۷۸ قلاده رسیده است، هر چند که آنها همچنان در معرض خطر انقراض هستند. اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) اعلام کرد که جهش تعداد ببرها در طبیعت به دلیل افزایش نظارت است و این دیدگاه وجود دارد که جمعیت آنها ثابت یا در حال افزایش است، در حالی که ایران ببر پرچمدار خود را از دست داده است. سال‌ها است و حتی تلاش‌ها برای احیای گونه‌های نگهداری شده در کشور ما به جایی نرسیده است.

به گزارش ایسنا. ایران در گذشته زیستگاه ببر مازندران بوده است اما این گونه منقرض شده است اما در سال های بعد تلاش شد تا ببر به ایران وارد شود و به کشورمان بازگردد. با توجه به اهمیت این نوع تا ۲۳ امتیاز مهدی نبیان – پژوهشگر ارشد تنوع زیستی و حیات وحش – ما یادآور میشویم:

گونه ببر بزرگترین گربه در جهان است. ببر مازندران ۳۲۰ تا ۳۵۰ کیلوگرم وزن داشت. وزن یک شیر بالغ آسیایی به ۲۰۰ تا ۲۵۰ کیلوگرم می رسد، یعنی ببر مازندران حدود ۱۰۰ کیلوگرم از شیر بالغ سنگین تر است. وزن ببر ایرانی در حداکثر حالت خود به ۱۱۰ کیلوگرم می رسد، ببر مازندران سه برابر ببر ایرانی سنگین تر است. با اندازه خود می تواند بر گردشگری طبیعت و مشاهده حیات وحش تاثیر بگذارد.

* در اواخر دهه ۱۳۳۰ آخرین ببر از ایران شکار شد و اکنون از ۱۰ گونه گربه ای که در ایران زندگی می کردند هشت گونه داریم. ما شیر ایرانی و ببر هیرکانی را از دست دادیم. اگر شیر یا ببر داشته باشیم، می توانیم آنها را در زیستگاهشان احیا کنیم و حداقل یک استخر ژنی زنده از این حیوانات داشته باشیم.

* واردات ببر به ایران با هدف تکثیر در اسارت هرگز در دستور کار سازمان حفاظت محیط زیست قرار نگرفته است.

در اواخر دهه ۱۹۸۰، پروژه ای برای معرفی مجدد ببرها در روسیه پیشنهاد شد. ببر نماد بازی های المپیک زمستانی در روسیه بود و گونه ای در خطر انقراض بود، بنابراین تلاش می کردند آن را احیا کنند.

*ایران زیستگاه اصلی این زیرگونه ببر است. روسیه دو ببر نر از ترکمنستان خرید و به یک ببر ماده نیاز داشت، بنابراین وزارت محیط زیست روسیه قصد داشت یک ببر ماده از ایران بخرد. به همین دلیل با روسای وزارت امور خارجه وارد مذاکره شد.

* در آن زمان دو ببر ماده در ایران اسیر شدند که یکی از آنها با سمی که توسط دامداران شکار شده بود مجروح شد و در ساختمان پردیسان در حال بازپروری هستند. یکی دیگر به دلیل گرفتار شدن در تله دست خود را از دست داد و آن محل توانست بمیرد. هر دوی آنها در پارک پردیسان نگهداری می شدند که وضعیت چندان خوبی نداشت.

* بنا به درخواست روسیه و اصرار شدید مقامات ارشد ایرانی مبنی بر همکاری با سازمان محیط زیست روسیه، این بار ایده جایگزینی ببر ایرانی با ببر سیبری مطرح شد. از آنجایی که بیش از ۵۰ سال از انقراض ببر در ایران می گذرد و ببر مازندران در ایران ارتباط نزدیکی با ببر سیبری در روسیه دارد، امکان جایگزینی ببر وجود داشت.

* برخی از کارشناسان معتقدند ببر سیبری و ببر مازندران حتی اگر تفاوتی با هم نداشته باشند یک گونه هستند. در این مورد نیز مقاله ای وجود دارد که می گوید تفاوت ژنتیکی بسیار کمی بین ببر سیبری و مازندران وجود دارد. برخی معتقدند ببر مازندران در کشور ما منقرض شده است اما ببر سیبری است که هنوز در روسیه وجود دارد. البته کارشناسان در این موارد نظرات متفاوتی دارند اما در نهایت می توان گفت که تفاوت ژنتیکی ببر سیبری با ببر مازندران که در حال انقراض است بسیار ناچیز است.

* روسیه با عجله و برای جلب رضایت ارگان داخلی و مقامات ایرانی، پس از جلسات و توافقات اولیه در حین پرواز خصوصی، به سرعت با درخواست ایران مبنی بر جایگزینی ببر با پلنگ موافقت کرد و دو مرد و ببر ماده را از آنجا فرستاد. ایران اعزام شد، با این هدف که ببر ایرانی را به همان هواپیمای روسی بفرستد و در این قرارداد این اتفاق افتاد.

* هدف از جایگزینی ببر سیبری با ببر ایرانی اساساً احیای جمعیت تاریخی ببر نبود، زیرا ایران بخش زیادی از زیستگاه ببر را از دست داده است. زیستگاه ببر دشت های حاشیه دریای خزر است که بیشتر آنها به دلیل ویلاها، مزارع چای و علفزارها از بین رفته اند و مسیرهای جنگلی بسیار محدودی باقی مانده است.

* زمانی که ببرهای سیبری وارد ایران شدند، مجبور شدند در جزیره میانکاله وسعتی به وسعت ۱۰۰ هکتار ایجاد کنند و منطقه اسارت ببرها را ایجاد کنند. ببرها نسبت به سایر گربه‌ها خیلی خوب پرورش می‌یابند و به این ترتیب می‌توانیم تعداد ثابتی ببر سیبری در میانکالا داشته باشیم. این هدف از پروژه معرفی مجدد ببر در ایران بود.

* جزیره میانکالا زیستگاهی در خطر انقراض، بسیار مهم و ارزشمند است که آخرین ببر مازندران در آن زندگی می کرده است.

* احیای ببر سیبری در جزیره میانکالا پیامدهای مختلفی دارد. خرید معافیت برای دامداران و بعضاً صاحبان زمین، حمایت مالی از منطقه، ساماندهی استفاده کنندگان از انار وحشی در میانکالا و ساماندهی حضور حیوانات در جزیره میانکالا از جمله مواردی است که اگر سیبری اتفاق می افتاد. ببر امروزه شاهد بوده ایم در شرایط بسیار متفاوت جزیره میانکالا از بسیاری از انتظارات و درگیری هایی که در این منطقه به عنوان منطقه حیات وحش وجود دارد جلوگیری شده است.

*پروژه ببر میانکاله می توانست از سوء استفاده ها در میانکاله مانند تخریب منطقه، شکار غیرقانونی یا آتش سوزی عمدی به حدی جلوگیری کند که شرایط بسیار متفاوتی نسبت به امروز داشته باشیم. حضور ببرها در میانکالا توانایی جذب پول برای حفاظت و مدیریت بهتر و جلوگیری از آسیب به منطقه را ایجاد کرده است.

* به این ترتیب اقداماتی که برای ایجاد مکانی برای ببرهای میانکالا باید انجام می شد به زمان بستگی داشت و مردم نمی خواستند در این مکان مسئولیتی بر عهده بگیرند از ترس اینکه عده ای آنها را رسوا کنند و در واقع هرگز انجمن را نپذیرفتند. محیط پروژه مرمت و اینکه آیا ببر وارد اداره خواهد شد یا خیر تصمیم گیری نشده است و هیچ اتفاقی نیفتاده است.

* ماجرا به گونه ای دیگر رقم خورد زیرا ورود ببرها به ایران بدون همکاری سازمان داخلی انجام شد. این سازمان جزیره میانکالا را برای برد ببرها آماده نکرد، حتی جایی برای نگهداری این ببرها نداشتند. به همین دلیل، او مجبور شد به طور موقت این ببر را قرنطینه کند و در باغ وحش ارم نگهداری کند تا ساخت و ساز محوطه ببر میانکالا به پایان برسد.

* ببر به باغ وحش ارم منتقل شد اما به بیماری دیستمپر مبتلا شده بود، اما قبل از ورود ببر به کشور، کارشناسان دامپزشکی از وضعیت شیرهای باغ وحش ارم که مبتلا به دیستمپر هستند باخبر شدند، اما این گونه نبود. گزارشش کن. . اتحادیه محلی این موضوع را تایید نکرد. به همین دلیل ببر نر مبتلا شد و مرد، اکنون ببر ماده برای مدت طولانی در ارم به تنهایی نگهداری می شود.

* پروژه معرفی مجدد ببرها به نوعی توسط برخی فعالان محیط زیست تعطیل شده است.

شکی نیست که وقتی تعداد افراد ساکن در کشور به شرایط بحرانی رسیده است باید از همه توان و توانایی ها استفاده کنیم. ما نباید تنها با یک راه حل جلو برویم بلکه باید انواع راه حل ها، امکانات و پیشنهادها را بررسی و اجرا کنیم.

* حفظ بانک ژن با استفاده از روش اصلاح نژاد حائز اهمیت است که بتوانیم از این امکان برای احیای جمعیت گونه مورد نظر در محیط خود در آینده استفاده کنیم.

* اگر ببرها را در شرایط اسارت یا نیمه اسارت در زیستگاه تاریخی این گونه یعنی میانکالا نگهداری و احیا کنیم، می توانیم ببر پرورش دهیم. نه با هدف رهاسازی محیط، بلکه با هدف حفظ محوطه حصارکشی شده و شرایط نیمه زندانی، جذب گردشگر و جذب بنا و بودجه جاری از طرف انجمن محلی و ایالتی و غیره. به عبارت دیگر، معرفی مجدد ببرها بهانه ای برای حفاظت از مرکز حیات وحش میانکالا بود.

* انقراض ببرها و شیرها در ایران درس عبرت کارشناسان حیات وحش است و به ما هشدار می دهند که ببر ایرانی اکنون سومین گونه در فهرست انقراض است و تعداد کمی از آن ها باقی مانده است، تولد زیر ۳۰ سال را نباید از دست بدهیم. فرصت، و ما داریم. آنها باید تعدادی قایق ژنتیکی زنده در شرایط اسارت و اسارت داشته باشند. باید از دلایل انقراض دو گونه پلنگ برای طراحی راهکارهایی برای حفاظت از یوزپلنگ ایرانی استفاده کنیم.

* شیر ایرانی در هند و ببر سیبری در روسیه را می توان به صورت نمادین در اسارت محدود به زیستگاه های تاریخی خود بازگرداند. احیای این دو گونه می تواند از نظر روانی به سازمان حفاظت محیط زیست در بحث حفاظت کمک کند و در افزایش حمایت از حفاظت از حیات وحش در ایران موثر باشد.

در انتهای پیام