کلیه ها در بدن ما چگونه کار می کنند؟

دسته‌بندی نشده


ارسال شده: 2021 6 سپتامبر

نام پاک کننده کلیه چیست؟

در این مقاله ، نحوه عملکرد کلیه های ما را بررسی می کنیم و سعی می کنیم اطلاعات مفصلی در مورد این موضوع به شما ارائه دهیم.

کلیه ها مهمترین اندامی هستند که میزان آب و مواد معدنی خون را تنظیم کرده و ثبات داخلی بدن را حفظ می کنند. سطح آب ، نمک و مواد حاوی نیتروژن (اوره و اسید اوریک) در خون به طور دقیق توسط کلیه ها کنترل و تنظیم می شود. با این حال ، ممکن است برای شما هم سوال باشد که این اندام ها چگونه کار می کنند و کلیه ها در بدن ما چگونه کار می کنند. به همین دلیل ، در ادامه این مقاله از مجله پزشکی Apple Health ، قصد داریم این مشکل را با استفاده از اطلاعات پزشکی بررسی کرده و روند عملکرد کلیه در بدن را زیر ذره بین بررسی کنیم. با ما بمان.

کلیه ها در بدن ما چگونه کار می کنند؟

کلیه ها یک جفت اندام لوبیایی شکل هستند که در دو طرف ستون فقرات ، زیر دنده ها و پشت شکم قرار گرفته اند. طول هر کلیه کمی بیشتر از طول مشت است. وظیفه کلیه ها پاکسازی خون است. آنها مواد زائد را حذف می کنند ، تعادل مایعات بدن را کنترل می کنند و سطوح الکترولیت مناسب را حفظ می کنند. تمام خون بدن شما حدود 40 بار در روز از طریق آنها عبور می کند. این اندام ها از حدود 25 درصد اکسیژن موجود در ریه ها برای پاکسازی خون استفاده می کنند. اکسیژن به سلولهای کلیه اجازه می دهد تا از طریق تنفس هوازی به طور موثر انرژی شیمیایی تولید کنند.
آب و نمک (و مولکول های نمک ساز مانند سدیم ، پتاسیم ، کلر و فسفات) نیز در صورت نیاز مجددا جذب شده یا از طریق ادرار دفع می شوند. اگر سیستم مشبک مانند Nephrons به دلایلی آسیب ببیند ، کلیه ها شروع به ترشح مولکول های بزرگتر مانند پروتئین ها و همچنین سلول ها (مانند گلبول های قرمز خون) می کنند.

واحدهای تصفیه خون در کلیه ها چیست؟

همچنین بخوانید: بیوپسی کلیه چگونه انجام می شود؟

در حقیقت ، آسیب طولانی مدت به نفرون کلیه ، که منجر به نارسایی مزمن کلیه و در نهایت دیالیز یا پیوند کلیه می شود ، مانند یک نفرون به بافت چشم آسیب می رساند و از طریق مولکول های بزرگ عبور می کند ، زیرا کلیه ها دوباره جذب می شوند و مولکول های بزرگ طراحی نشده اند. دارای یک سیستم اختصاصی است. ، مولکولهای حیاتی مانند پروتئین خون و سلولهای خونی از بین رفته و وارد ادرار می شوند. متأسفانه این روند بسیار کند و آرام است و هیچ علامت هشداردهنده ای برای هشدار به ما ندارد. علائم زمانی ظاهر می شود که فرد احتباس آب و تورم پاها (در ابتدا) ، بازوها و زیر چشم ها (بعدا) ایجاد می کند و درمان را بسیار مشکل می کند.

واحدهای تصفیه خون در کلیه ها چیست؟

نفرون واحدی است که عملکرد کلیه به آن بستگی دارد – ساختاری که در واقع با دفع مواد زائد از خون ، ادرار تولید می کند. هر نفرون پستانداران یک کانال بلند یا بسیار نازک است که حدود 30-55 میلی متر (1.2-2.2 اینچ) طول دارد. یک سر لوله بسته می شود ، منبسط می شود و به شکل جام دو جداره جمع می شود. این ساختار کپسول توپ کلیه یا کپسول بومن نامیده می شود ، شامل گروهی از رگ های خونی میکروسکوپی یا مویرگ هایی به نام گلومرول است. این کپسول ها و گلومرول ها با هم یک توپ کلیه تشکیل می دهند. خون از طریق شریان های کوچکی به نام شریان وارد گلومرول ها می شود و از انتهای باز کپسول به گلومرول ها رسیده و از آن خارج می شود. در گلبول کلیه ، مایع گلومرول از خون از دیواره داخلی کپسول خارج شده و وارد لوله های نفرون می شود.
تعداد زیاد نفرون به کلیه ها اجازه می دهد حدود 100 تا 120 سانتی متر مکعب خون را در دقیقه فیلتر کنند. در نتیجه ، پنج لیتر یا 5000 سانتیمتر مکعب خون انسان بالغ در کمتر از یک ساعت در کلیه ها پاکسازی می شود ، به این معنی که خون ما حدود 25 بار در روز پاکسازی می شود. این عدد شگفت انگیز نشان می دهد که چقدر برای بدن تنظیم مقدار آب و نمک (و اسیدیته) در خون اهمیت دارد.

کدام قسمت از کلیه ها مسئول جذب مواد زائد از خون هستند؟

خون از طریق شریان هایی که به کلیه ها منشعب می شوند وارد کلیه می شود و گروه های کوچکی از رگ های خونی حلقه ای را تشکیل می دهد. هر خوشه گلومرول نام دارد که از کلمه یونانی به معنی فیلتر گرفته شده و جمع کلمه گلومرول است. در هر کلیه حدود یک میلیون گلومرول یا فیلتر وجود دارد. گلومرول ها به ورودی یک کانال جمع آوری مایعات به نام لوله ای وصل شده اند. خون در گلومرول ها پاک می شود و مایعات و مواد زائد وارد لوله شده و از طریق ادرار دفع می شوند. ادرار در لگن کلیه تجمع می یابد ، که یک ساختار قیفی شکل است و از مجرایی به نام مجرای ادرار به داخل مثانه می رود.
در طول فیلتراسیون ، خون وارد شریان های آوران می شود و وارد گلومرول می شود ، جایی که اجزای فیلتر شده خون مانند آب و ضایعات نیتروژن وارد گلومرول می شوند و اجزای تصفیه نشده مانند سلول های سرمی و آلبومین از شریان خارجی عبور می کنند. این اجزای تصفیه شده در گلومرول ها جمع شده و فیلتراسیون گلومرولی را تشکیل می دهند.
مرحله بعدی جذب مجدد است که طی آن مولکولها و یونها دوباره وارد سیستم گردش خون می شوند. سپس ، هنگامی که برخی از مواد مانند یونهای هیدروژن ، کراتینین و داروها آزاد می شوند ، از طریق شبکه ای از مویرگهای اطراف لوله ها وارد مجرای ادرار می شوند. محصول نهایی تمام این فرایندها ادرار است که در اصل مجموعه ای از موادی است که در طول فیلتراسیون گلومرولی یا جذب مجدد مجرا جذب نمی شود.

همچنین بخوانید: پروتئینوری یا دفع پروتئین از کلیه چیست؟

کدام قسمت از کلیه ها مسئول جذب مواد زائد از خون هستند؟

همچنین بخوانید: شرایط آزمایش خون و راههای جلوگیری از نارسایی کلیه

ادرار معمولاً از آب جذب نشده تشکیل شده است ، بنابراین بدن با افزایش مقدار آبی که به ادرار تبدیل می شود ، به جای جذب مجدد ، حجم خون را کاهش می دهد. یکی دیگر از اجزای مهم ادرار اوره است ، یک مولکول بسیار محلول که از آمونیاک و دی اکسید کربن تشکیل شده است ، که راهی برای حذف نیتروژن (از آمونیاک) از بدن است. همچنین مقدار زیادی نمک و سایر مواد زائد در ادرار وجود دارد. گلبول های قرمز و قند معمولاً در ادرار وجود ندارند ، اما ممکن است به ترتیب نشان دهنده آسیب گلومرولی و دیابت باشند.

مکانیسم تصفیه خون در کلیه ها چگونه است؟

پس از درک آنچه دستگاه تمیز کننده کلیه نامیده می شود ، مکانیسم عمل فیلتراسیون خون را بررسی می کنیم.
فرایندی که طی آن فیلتراسیون گلومرولی انجام می شود ، اولترافیلتراسیون کلیوی نامیده می شود. نیروی فشاری هیدرواستاتیک در گلومرول ها (نیروی فشاری ناشی از فشار خود عروق خونی) نیروی محرکه ای است که فیلتراسیون را از مویرگ ها برداشته و منجر به شکاف نفرون می شود. فشار اسمزی (نیروی کششی اعمال شده توسط آلبومین) نیروی فشار هیدرواستاتیک بالاتر را خنثی می کند و تفاوت بین آنها منجر به فشار مomثر گلومرولی می شود که نیروی پالایشی مولکول ها را تعیین می کند. این عوامل به همراه چند عامل دیگر بر میزان فیلتراسیون گلومرولی تأثیر می گذارد.

آخرین کلمه

خون از طریق عروق قلب وارد کلیه می شود و از طریق میلیون ها فیلتر کوچک خون پاک می شود. مواد زائد از مجرای ادراری عبور کرده و به عنوان ادرار در مثانه ذخیره می شود. خون تازه تصفیه شده از طریق وریدها به خون باز می گردد. مثانه پر می شود و ادرار از طریق مجرای ادراری از بدن خارج می شود.

منابع:

/courses.lumenlearning.com

kursai.lumenlearning.com

britannica.com

niddk.nih.gov

inkstai.org

byjus.com

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *