چرا نام این تکیه «درخونگاه» است؟


روزهای عادی سال کارگاه نجاری و محرم و صفر محل عزاداری است. برای حمایت «درخونگاه» نامیده می شود و قدمت آن به دوره قاجار می رسد. داستان های زیادی در مورد نام تکیه وجود دارد، اما اکثر آنها معتقدند که نام تکیه از “خون” آمده است.

به گزارش ایسنا، درخونگاه یکی از محله های کوچک سنگلج بوده که یکی از قدیمی ترین تکیه های تهران در آن قرار دارد. این تکیه سال ها میهمان یکی از نخل های قدیمی بود که به روایتی متعلق به هیئت «چال میدانی» است و به دستور ناصرالدین قسمتی از خانه را به عنوان «خونبس» در اختیارش قرار دادند. چای قاجار.

ماجرا از این قرار بود که هیئت چال میدانی و دارخونگاه با نخل کهنسال درگیر شدند، در یکی از این درگیری ها خونگاه کشته شد، یکی از اعضای هیئت ناصرالدین شاه به درخت میدانی دستور داد که جلوی خونریزی را بگیرد. برای استراحت در خانه.

البته نصرالله حدادی، پژوهشگر تهران قدیم، این ماجرا را به گونه ای دیگر بیان می کند: «جنگ این دو محله بر سر نخل ها نبود، بلکه این بود که کدام دسته از عزاداران وارد بازار تهران می شوند.

عبدالله مستوفی نیز در کتاب «شرح زنگدانی من» این واقعه را چنین توصیف کرده است: «ناصرالدین شاه برای تحقیر چال میدانی ها دستور داد نخل ها را به درب خانه بیاورند».

در روایتی دیگر آمده است: نام و پشتوانه این محله از آن جنگ ها و خونریزی ها است، اما گفته می شود که بسیاری از وزرا در محله دیگری از جمله مشیر آل ساکن هستند. -سلطنه، مجدالدوله، مستوفی الممالک و غیره… این محله «خانگاه» نام دارد و نام آن درخانگاه است نه درخونگاه.

این حمایت زود هنگام میزبان عزاداری های مردمی در ماه های محرم و کارگاه های نجاری در بقیه ایام سال است. خرافات هم هست، مثلاً خانم ها در روز تاسوعا زیر نخل سیصد ساله این کار را انجام می دهند.

چرا به این حمایت گفته می شود؟

درخت نخل سیصد ساله

چرا به این حمایت گفته می شود؟

چرا به این حمایت گفته می شود؟

درخونگاه در بخش‌های شهری منطقه ۱۲، نزدیک بازار تهران و خیابان پانزده خرداد با نام فعلی «شهید اکبرنژاد» واقع شده است. درخونق در گذشته بین دوراهی بوذر جمهوری و گلوبندک قرار داشت. بازاری مسقف در داخل خانه قرار داشت که به خیابان شاهپور، چهارراه مستوفی و ​​قلی، کوچه کیله، بازار جدید، مسجد شازده خانم، بازار قوام الدوله، پاچنار و بازار منتهی می شد.

در انتهای پیام