هواداران ایرانی و عارضه فراموشی



این یک حقیقت است که هواداران استقلال و با وجود تمام ناملایت ها و بی مهری بازیکنان، پرسپولیسی ها در گذشته و نظر گرفتن رفتارهای دوگانه ستاره ها تا در نتیجه این موضوع، رامین هواداران رضایی ها نبودند، با استقبال شدید آنها. به ایران بیاید.

به گزارش ایسنا، بازگشت رامین رضاییان به پرسپولیس، قهرمانان اساطیری بود. عده ای به فرودگاه رفتند و در مقابل باشگاه از او استقبال کردند و نام او را فریاد زدند. گویا او همان بازیکنی نبود که برای پیدا کردن داروهای مورد نیاز پدرش در بحبوحه کودتا در ترکیه، به این کشور رفت و مهدی طارمی را هم هوایی کرد تا پرسپولیس بزرگترین ضربه چند دهه گذشته خود را از طریق رامین رضاییان و هایش به مهدی طارمی بخورد.

فراموشکار بودن هواداران و به طور کلی جامعه ایران، مختصر به ماجرای رامین رضاییان نیست که هر طور خواست با تیم محبوبش رفتار کرد و در بازگشت هم به استقبال شدید مردم قرار گرفت. موارد مشابه از این دست وجود دارد که در این سال ها رخ داده است.

مهدی طارمی یکی از همان هاست. او که به ترکیه رفته بود، وقتی دید طاقت ماندن در آنجا را ندارد، با خوشحالی وافر هواداران پرسپولیس به ایران برگشت و نتیجه، محرومیت پرسپولیس از دو پنجره نقل و انتقالات و از دست رفتن جام قهرمانی آسیا شد.

یا در استقلال، روزبه چشمی که یک سال قبل قراردادش را تمدید کرده بود، با حضور کامل در فوتبال قطر را کرد و بدون خداحافظی با هواداران تیمش و به صورت غیر منتظره راهی خارج از ایران شد. او بعد از توجه به این ناراحتی، به استقلال برگگت و حالا ح ی از کاپیتانهای این تیم هم به شمار می رود و محبوبیت بسیاری از هواداران دارد.

مهدی ترابی هم یکی از همین بازیکنان است. ستاره پرسپولیس در لیگ نوزدهم، با اتمام فصل، با استناد به پرداخت نشدن ۱۰ درصد از دستمزدش، اقدام به فسخ قرارداد کرد و با انتقالش به العربی، یک ریال عاید پرسپولیس نشد اما با عملکرد ضعیفش، مجددا با دعوت گل محمدی و حمایت هواداران. به این تیم برگشت و دوباره هوای محبوب تیمش شد.

به این نامها، می توان بسیاری از بازیکنان را اضافه کرد که دوست دارند از ایران بروند و به دلار حقوق بگیرند اما نمی خواستند حقیقت را به هواداران بگویند. امید ابراهیمی، علی کریمی، شجاع خلیل زاده، حسین کنعانی زادگان، مهدی قایدی، علی علیپور، احمد نوراللهی و حتی فرهاد مجیدی و خیلی های دیگر بودند که هیچ وقت مانند سروش رفیعی ساده و صریح نگفتند برای پول بیشتر به خارج از ایران می روند و کاسه و کوزه ها رو روی سر مدیریت باشگاه شکستند یا غیرواقعی دیگر مطرح می کنند تا هنگام بازگشت دوباره به تیمشان که معمولا با افت فنی هم همراه است، محبوبیت گذشته را داشته باشند.

پر بیراه نیست اگر به تاسی از کتاب «ایران، جامعه کوتاه مدت» دکتر محمد کاتوزیان، جامعه هوادارای ها هوادارانی که به شدت رفتار و عملکرد بازیکنان و ستاره های تیمشان را در هنگام خروج به شدت نقد می کنند اما همین بازیکنان با افت فنی می شوند و مانند چشمی یا رضایییان دیگر نمی توانند، با مهربانی همان بازیکنان را از فرودگاه به سمت میز قرارداد. استقبال می کنند.

هدف از این گزارش زیر سوال بردن بازیکنان فنی و انتقاد از بازگشتشان به تیم های استقلال و پرسپولیس نیست چرا که مشخص است بازیکنانی مانند رضاییان، ترابی، امیری یا روزبه چشمی همین الان هم بازیکنان برتر ایران هستند اما رفتارهای تندداران با این را دارند. بازیکنان و تلاش این ستاره ها برای مستمالی کردن نوع جدایی خود به منظور حفظ محبوبیتشان در زمان، یک دهن کجی بزرگ به هواداران و قشری است که گذشته را فراموش نکرده اند.

انتهای پیام