ساخت دستگاه برای کاهش عوارض بیماری‌های پارکینسون / از میمون‌ها برای آزمایش این دستگاه



گروهی از محققان دانشگاهی با همکاری شرکت دانش بنیان به دنبال ساخت دستگاهی برای افزایش دقت حرکتی عمقی مغز (DBS) هستند که از آن برای افزایش درمان و کاهش عوارض بیماری مانند پارکینسون کمک می کند.

به گزارش ایسنا، تشکیل تیم تحقیقاتی انگیزه مغزی برای ساخت دستگاه مورد نیاز برای بیماران مبتلا به پارکینسون یکی از فعالیت های راه حلی پزشکان کشور است که با حمایت ستاد توسعه شناختی معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری، قرار است در آن علوم ایمپلنت مغزی طراحی شود. این پروژه با مدیریت دکتر امید شعاعی دانشیار دانشگاه تهران از سال ۱۳۹۸ کلید خورد.

حرکت های عمقی مغز یکی از روش های مفید برای غلبه بر بیماری هایی چون پارکینسون است.درتدوین پروژه “تحریک عمقی مغز” (DBS) سعی شده است که سیستم طراحی یک سیستم حرکت عمقی مغز در نظر گرفته شود. هدف از انجام این پروژه، ساخت قطعه‌ای است که با کاشت در داخل بدن انسان دارای بیماری بیماری پاد است

اپن پروژه شامل دو بخش “فنی و مهندسی” و “پزشکی” است که بخش فنی و مهندسی امور مربوط به ساخت قطعه را دربرمی گیرد که شامل ساخت مجتمع مجتمع و بردهای الکترونیکی، الکترود فلزی، و ساخت جعبه جعبه کاشت در بدن موجود زنده است. .

این بخش با همکاری دانشگاه تهران، دانشگاه صنعتی سهند تبریز و دو شرکت دانش‌بنیان انجام می‌شود.

بخش پزشکی، امور مربوط به کاشت قطعه در بدن موجود زنده (میمون) را دربرمی گیرد که شامل تهیه و نگهداری میمونها، ایجاد حالت بیماری، جراحی جهت کاشت قطعه در بدن میمون، بررسی های پس از عمل و عملکرد قطعه در بهبودی میمون است.

این بخش با همکاری پژوهشگاه رویان، دانشگاه علوم پزشکی ایران، و دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در دس.

پروژه نهایی کلان “محرک عمقی مغز” ساخت دستگاه کاشتنی که موتورهای حرکتی تولید می کند و با کاشت آن در هسته مغزی مغز، بیماری مخربی چون پارکینسون را مرتفع می کند و این امر باعث می شود که فرد بیمار به زندگی طبیعی خود بازگردد. دستگاه ساخته شده در طرح بر روی سینه فرد در زیر پوست کاشته می شود و تولید می شود را به الکترودهای کاشته شده در مغز به منظور حرکت سلول های مغزی، ارسال می کند.

دکتر امید شعاعی عضو هیئت علمی دانشگاه در گفتو گو با ایسنا، به بیان این طرح پرداخت و گفت: این طرح شامل ساخت نمونه‌ای از ایمپلنت مغزی است که تحریکات عصبی مناسب تهران را در ناحیه عمقی مغز برای سلول‌های دوپامین ایجاد می‌کند، از اجرای واقعی آن. این پروژه است زیرا این سلولها برای بیماران غیرعادی با اختلالات حرکتی ارادی مانند پارکینسون، OCD (وسواس فکری-عملی) و “دیستونی” (بیماری عصبی که باعث ایجاد انقباض غیرعادی ایجاد و بروز اختلالات حرکتی می شود) لرزش هایی را می سازند و این دستگاه را با حرکت الکتریکی می کنند. میتوودند عواروض این باماریارا رامهرا رامهاراقت قاضه ذهد.

شعاعی تراشه های الکترونیکی تولید شده در این طرح را یک ابزار الکترونیکی در اندازه بسیار کوچک دانست که در داخل مغز قرار داده می شود تا انرژی های الکتریکی را به اندازه نیاز دریافت و سلول های عصبی را تحریک کند و در عین حال مغزهای مغزی را نیز ثبت کند. این روش باعث می شود که عوارضی از اختلالاتی که در مغز انسان ایجاد می شود مانند پارکین، وسواس شدید و یا برای کاربردهای کاهش درد شدید در ناحیه نخاعی، کاهش یابد.

وی با بیان اینکه قطعات دستگاه حرکت مغزی در دانشگاههای مختلف اجرایی و ساخته شده است، ادامه داد: این قطعات ساخته شده، مجموعه ایمپلنت مغزی یا نخاعی است که برای درمان یک بیماری خاص کارایی دارند.

این دانشیار دانشگاه تهران معتقد است این دستگاه، یک روش درمانی برای کاهش عوارض بیماری نیست زیرا پارکینسون دارویی برای درمان ندارد، بلکه کاربرد آن باعث می شود که از طریق انتشار سیگنال های الکتریکی، دوپامین مغز به فعالیت اصلی خود بازگردند و مرتفع شود. و لرزش از بین برود.

شعاعی اضافه کرد: از آنجایی که به محض قطع شدن حرکت، لرزش در بیماری پارکینسون شروع خواهد شد، از این رو از این ایمپلنت به طور مستمر استفاده می شود.

مدیر پروژه به کاربردهای این دستگاه کاشتنی در زمینه کاهش درد در ناحیه نخاعی اشاره کرد و توضیح داد: این دستگاه با حرکت الکتریکی در ناحیه نخاع، را مسدود می کند و اجازه نمی دهد سیگنال های آن به مغز برسد.

این عضو هیئت علمی دانشگاه تهران خاطر نشان کرد: فاز حیوانی این طرح در نیمه راه هستیم. در فاز حیوانی ابتدا بر روی جوندگانی چون “موش” مطالعات انجام شد و در فاز جراحی روی میمون هستیم.

وی هدف در این طرح تحقیقاتی را “پارکینسون” عنوان کرد و یادآور شد: نمونه ساخته شده از این د

انتهای پیام