جواهرسازی یک رسانه است – ایسنا



به گفته یک کارشناس هنر نباید تنها به زیورآلات به عنوان یک کانی و سنگ گران بها نگریست که فقط آرزو کند. راکه همیشه در کشور ما این را نشان می دهد که ایرانیان از جنبه های مختلف زیورآلات استف

به گزارش ایسنا، روح الله شمسی زاده، پژوهشگر دوره دکتری پژوهشی هنر دانشگاه تهران و مدرس گروه مجسمه سازی دانشگاه تهران، با اشاره به سیر تحولات صنعت جواهرسازی با جواهرات کلاسیک، مدرن و سنتی است: همیشه واژه زیورآلات در تعریف جغرافیای ایران. مشخص شده است. با دقت به مفهوم جواهرات و زیورآلات، می‌توانم به نوعی با یک جنبه از یک رسانه رو به رو هس بگویم. بنابراین می‌گفت صنعت جواهرسازی شاخص‌های یک رسانه را داراست و جواهرسازی خود یک رسانه است.

به گفته این دانشآموخته هنر، یکی از جنبه های رسانه ای بودن این صنعت در اینجاست که با نگاهی گذرا به متون مکتوب ایرانی مانند کتاب “جواهرنامه نظامی” می توان گفت، عناوین زیادی در حوزه زیبایی شناسی و تکنیکی بودن این صنعت نوشته شده است.

شمسی زاده در این رابطه اظهار کرد: “تزیین و جنبه زیبایی شناسی جزئی از این جریان بوده و در موارد متعددی جنبه درمانی و حتی آیینی داشته است; همچنین در برخی دوره‌های تاریخی زیورآلات کاربردهای متنوعی هم در زندگی ایفا کرده است. این نشان می‌دهد که اساساً ما باپدیده‌ای هستیم که فقط بحث زینت در آن مطرح نیست. بنابراین نباید تنها به زیورآلات به عنوان یک کانی و سنگ گران بها نگریست که فقط ارزش اقتصادی زیادی داشته باشد. کرا که همیشه در کشور ما این را نشان می دهد که ایرانیان از جنبه های گوناگونِ زیورآلاد اد.

او ادامه داد “این که بگوییم جواهر تنها به سنگهای قیمتی و فلزاتی چون نقره و طلا محدود می شود، تنها یک شایبه است و می تواند از مواد غیر اینها هم تشکیل شود و اتفاقا یک اثر ویژه هم باشد که ارزش طراحی بالاتر دارد. با نگاه به جنبه کلاسیک صنعت جواهرسازی میفهمیم که جواهر و زیور آلات نوعی هنروری است و صنعتگر و طراح یک مدل را تکرار می کند و هنر طراحی اینجا را نشان می دهد. صنعتگر در این جنبه با تکنیکهایی چون ملیله یا میناکاری و یا هر نوع هنروری دیگری که آمیخته با طلای زردی سفید است میخواهد به ارتقای شکل تزیینی محصول بپردازد. من نمی دانم چه کار کنم، نمی دانم چه کار کنم.

شمسی زاده با اشاره به اینکه چه نگرشی نسبت به جنبه های زیورآلات و جواهرات باید انتخاب کنیم، گفت: «اگر نگاه و نگرشمان فراگیرتر و جهان شمولتر باشد، هنرمندانی که در عرصه می شوند، هنرمندانی که جنبه زیبایی شناسی، تزیینی و هنری برای آن ها مهم هستند. دارد و ماده و متریال متنوعی را در ساخت زیورآلات به کار می‌گیرند.»

هیئت مدیره دوره دوازدهم انجمن هنرمندان مجسمه ساز ایران گفت: «اما باید این را هم یادآوری کند که مخاطبان ساده و رئیس مردم میخواهند در یک بازدید از بازار جواهر و زیورآلات پاسخ بگیرند و آثار تزیینی زیادی ببینند; اما واقعیت این است که ما نباید هنر و صنعت جواهر سازی را تا سلیقه مخاطبان عام و عموم مردم پا باید به مفهوم زیبایی شناسی و ماهیت تشکیل دهنده زیورآلات هم توجه کنیم. »

این پژوهشگر حوزه هنر تاکید کرد “به اعتقاد من باید دانش و هنرهای دیگر به صنعت جواهرسازی رسخ پیدا کند و راه برای اینکه طراح و جواهرساز را هم باز کند چرا که تاثیر شگرفی در توسعه این صنعت از جنبه هنری آن می گذارند. اما صاحبان برندها که جنبه هنروری و تزیینی برای آن مهم است عملاً اعتقادی به این فرآیند ندار است.

شمسی زاده ضمن انتقاد از اینکه دانش های بنیادین هنری مانند نقاشی و مجسمه سازی در هنر طراحی و صنایع محسوسی ندارند، گفت: “امروزه معماران و طراحان صنعتی ما با دانش های بنیادی هنری ارتباط نمی توانند; دام یکی از آن‌ها دانش‌آموزی و نقاشی را در هنر هنر و طراحی‌ش کرده است. در آخر دنیا، در جهان، در جهان، در جهان، در جهان، در جهان، در جهان، در جهان، در جهان،

انتهای پیام