تخریب شده در گفتگوهای روزمره فارسی زبانان!



جلسه “زبان چگونه دنیای ما را می سازد؟” سوال این بود که آیا سابقه خوردن بزرگ‌سالانی مانند سهروردی که هزار سال پیش می‌زیست و در گفت‌وگوی روزانه فارسی از آن به‌عنوان نابودی کلمات یاد می‌شد گذشته است؟

چهارمین نشست از مجموعه زبان شناسی با موضوع “زبان چگونه دنیای ما را می سازد؟” به کارگردانی دفتر هنرهای فارسی در حوزه هنری، با حضور پویا امامی، روانشناس متخصص طراحی شناختی، ترجمه و نویسنده شش کتاب برنامه ریزی عصبی زبان و علیرضا نادری، فارغ التحصیل روانشناسی بالینی و عصب شناسان، که تالار طاهره صفارزاد شد.

امامی ابتدا این سوال را مطرح کرد که آیا تاریخ خوردن افراد بالغی مانند سهروردی که در هزار سال پیش می زیسته به پایان رسیده است و آیا علم بشر امروز نیز همین گونه است؟ سوال مهم فلاسفه، در حالی که علم نور برای بشر امروزی روشن است، این سوال مطرح است که آیا باز هم می توان از دانش بشری مانند سهروردی استفاده کرد؟

وی با تاکید بر اینکه اگر زبان ساختار شناختی و فکری افراد را به ما می داد، اتفاقات بزرگی رخ می داد، گفت: نگاه می کند، می اندیشد و دانش انسان را توسعه می دهد. «به خاطر عظمت و ذهنیت این فیلسوف.

در ادامه علیرضا نادری به تشریح تعریف زبان از دیدگاه نوام چامسکی پرداخت و با بیان اینکه در این تعریف زبان ساختاری عمیق دارد، گفت: معنا و مفهوم «نوام چامسکی» ساختار عمیق زبان، آن است. راهی برای ارائه عمیق یعنی می‌خواهم ایده‌ای را در درون خودم منتقل کنم و برای انتقال آن باید از ساختار بالا و سطح پایین‌تر بیاورم، جایی که باید فرآیندی برای انتقال آنچه که ساختار مورد نظر است انجام شود. کلمات و عبارات.

وی با تاکید بر اینکه زبان می تواند به ما کمک کند تا بفهمیم آنچه در بالا گفته شد، گفتار و نوشتار بزرگانی چون سعدی، حافظ و سهروردی می تواند نشان دهنده چندین ساختار عمیق باشد، افزود: سهروردی در کلام موران از سریال استفاده می کند. داستان ها و داستان ها و شعرها. طرح کلی سهروردی نشان می‌دهد که او چگونه به خود و ساختار عمیق خود، مهارت‌های شناختی‌اش فکر می‌کرده و چگونه مسئله را حل، استدلال و حل می‌کند و چگونه آن را در ذهن خود می‌فهمد، و نتیجه آن بوده است. به این دلیل که سهروردی امروز در دسترس نیست تا از کار خود بیاموزد، بفهمد چگونه فکر می کند، این توانایی در خواب کمی آموخته می شود که مهندس سطح سختی را تغییر می دهد و از طریق یک سری نمادها عمیق تر می شود.

این روانشناس زبان به نویسنده کتاب «سهروردی در کلام موران» نوشته پویا امامی اشاره کرد و گفت: کار امامی در کتاب «سهروردی در کلام موران» مانند سخنان سهروردی در اندیشه، اندیشه و سهروردی است. با درک، بیایید پول دربیاوریم، و این چیزی است که امروزه مورد توجه قرار می گیرد. اگر امروز از طریق گفتار شخصی، تاکتیک ها و راهکارهای تفکر او را درک کنیم، می توانیم از استراتژی تفکر در موقعیت های دیگر استفاده کنیم که این یکی از مزایای طراحی است. مسئله تاکتیکی است که فرد برای حل مشکل استفاده می کند. اگر راهبرد حل مسئله را درک کنیم، می‌توانیم با کمک آن راهبرد حل مسئله، مشکلات دیگر را حل کنیم و زبانی که در وسط قرار دارد به افراد کمک می‌کند تا ایده‌های بزرگسالان را درک کنند. چرا؟ به دلیل دیدگاه ما، زبان بازنمایی است برای نشان دادن آنچه در شناخت اتفاق می افتد و این کار زبانی به این شکل مورد توجه قرار می گیرد.

در بخشی دیگر از این نشست، پویا امامی، داستان های سهروردی را شاهکار توصیف کرد و با طرح این پرسش که سهروردی درباره این داستان چه می گوید: سهروردی می خواهد اندیشه های فلسفی عمیقی را به مخاطب منتقل کند، زبان ساده داستان. او متن را به یک خط داستانی تبدیل کرد تا مفهوم را منتقل کند. ما تاکتیک ها و تاکتیک های او را می دانیم، حالا این استراتژی چگونه برای ما کار می کند؟ با فرض اینکه بخواهیم ایده های اجتماعی را به بچه ها بگوییم، می توانیم از همان استراتژی سهروردی برای انتقال معنای داستانی که برای سهروردی در فرهنگ لغت موران استفاده کردم استفاده کنیم.

وی همچنین پس از خواندن یکی از داستان های سهروردی گفت: این امکان برای ما فراهم می شود که در کار و زندگی روزمره و مشکلات و حل مشکلات از مهارت ها و اندیشه های بزرگترها الگوبرداری کنیم.

«زیگموند فروید در عصر جدید مسئله تداعی آزاد را مطرح می کند، در حالی که فردوسی در همان شعر به آن اشاره می کند». گفت: «تحریف گفتن مایه تأسف است»، یعنی اگر کسی حرف نادرست می‌زند، عذاب می‌کشد و ما باید گریه کنیم و بد زبانی نشانه بیماری است؛ سازنده.

امامی با تاکید بر اینکه مفاهیم اخلاقی بسیاری در ادبیات فارسی وجود دارد که متأسفانه از آنها استفاده نمی شود، گفت: خلاقیت گفت و گوهای روزمره ما فارسی زبانان در حال فرسایش است و افراد کمی از آن استفاده می کنند، لطیفه و شعر. و امروز مکانیک ها دهان ما را می سازند. عیب این کار این است که زبان توانایی خود را در حل مسئله از دست می دهد زیرا تفکر تخیلی یکی از بهترین ایده ها برای حل یک مسئله است.

انتهای پیام/