بیش از یک ماه پس از آیدا ، خانواده ای که همه چیز را از دست داده اند هنوز بی خانمان هستند

دسته‌بندی نشده


اسکار گومز متوجه یک برگه برای آپارتمانی در زیرزمین در یک چراغ چراغ در کوئینز شد.

در سال 2011 ، او به دنبال آپارتمانهایی برای خود ، خواهرش و دختر 10 ساله اش ، لیتزی بود که گومز در تربیت آنها کمک کرد. همه آنها با سایر اعضای خانواده خود در خانه ای که در وودساید اجاره کرده بودند زندگی می کردند. با این حال ، مالک ملک را فروخت و خواستار آزادی آن شد.

شکار برای اقامت جدید بازدارنده بود. تعداد کمی از صاحبخانه ها به مهاجران تازه وارد که فاقد مدارک بودند اجاره می دادند. با این حال ، صاحب آپارتمان زیرزمین با اسناد نسبتاً کمی با آنها موافقت کرد ، احتمالاً به این دلیل که آنها از کد پیروی نکرده اند. سقف خیلی کم بود. نور طبیعی و تهویه کافی وجود ندارد. تنها چیزی که برای جابجایی نیاز داشتند یک نامه توصیه از مالک قبلی و اثبات اشتغال بود.

گومز اتاقی را با پنجره کوچکی در جلوی آپارتمان اشغال کرده بود که کمی بیشتر از دو سایز تشک را در خود جای داده بود. لیتی و مادرش در یک اتاق بدون پنجره در مرکز مشترک بودند. راهروی کوچک ، که بین اتاق خواب ها قرار دارد ، به عنوان آشپزخانه دو برابر شد. تنگ و تاریک بود ، اما آنها می توانستند ماهانه 1250 دلار هزینه کنند.

وی گفت: فضای زیادی داشتیم. ما یک اتاق غذاخوری بزرگ ، یک اتاق نشیمن ، یک حمام بزرگ داشتیم. ” “سپس رفتن به یک آپارتمان کوچک سخت بود.”

با گذشت سالها ، تعداد بیشتری از اعضای خانواده به زیرزمین و بعداً به آپارتمان طبقه همکف نقل مکان کردند. در مجموع 15 نفر ، از جمله چهار برادر و خواهر گومز ، شرکا و فرزندانشان ، خانه کوچک در وودساید را در هزاران مایلی گوررو مکزیک ، جایی که گومز در آن بزرگ شده بود ، نامیدند.

آنها با هم بسیاری از مشاغل لازم برای اقتصاد نیویورک را پوشش دادند – یک سازنده ، یک پرستار بچه ، یک خانه دار. گومز و دو خواهر و برادر دیگر قفسه سوپرمارکت دارند. و با این حال یکی از اعضای خانواده همیشه آنجا بود ، غذا آماده می کرد ، بچه ها را تمیز می کرد و سرگرم می کرد.

بعد باران می بارید. در هنگام بارندگی های شدید ، گاهی اوقات یک یا دو اینچ آب در مناطق زیرزمین تجمع می یابد. معمولاً خانواده وسایل خود را از روی زمین برداشته و رفت و آمد را شروع کردند.

این قبل از آن بود که بقایای طوفان ایدا ماه گذشته با رکوردی شدید در این شهر وارد شود که همه رکوردها را شکست. در یک ساعت ، بیش از سه اینچ باران بارید و آپارتمان زیرزمین آنها و همه چیز را در آن ویران کرد. اکنون ، بیش از یک ماه بعد ، گومز و خانواده اش هنوز به دنبال مکانی برای زندگی هستند و به دنبال هیچ مسکن زیرزمینی غیرقانونی نیستند. با این حال ، بدون وضعیت قانونی ، حسابهای بانکی و خطوط اعتباری ممکن است چاره دیگری نداشته باشند.

خانواده گومز در سال 2011 به زیرزمین وودساید نقل مکان کردند.

خانواده گومز در سال 2011 به زیرزمین وودساید نقل مکان کردند.

فلش

خانواده گومز در سال 2011 به زیرزمین وودساید نقل مکان کردند.

اسکات هاینس / گاتهامیست

Vivir Para Contarla ، “زندگی کن تا افسانه ای بگو”

شبی که آیدا با هم برخورد کرد ، گومز هنگام تخلیه توالت و سایر وسایل لوله کشی در آپارتمان زیرزمین خود – پارچه ای در دستش – ایستاده بود. او به زودی خود را در آب به سرعت در حال افزایش تا زانوها دید. او با رد پارچه ، برادرزاده های 10 ماهه و 9 ساله خود را بیدار کرد و آنها را به محل امن در آپارتمان بالا برد. چند دقیقه بعد ، او برای برداشتن اشیاء با ارزش – گذرنامه و سایر اسناد ، پس انداز پول – برگشت اما آب تقریبا به سقف رسید.

“ما شاهد ناپدید شدن رویاهایمان هستیم. کارهایی که سالها طول کشید تا کار شود. ما همه چیز را از دست دادیم ، “گومز گفت ، آنقدر سرشار از احساسات ، او به سختی توانست جمله را تمام کند. “من یک مرد با ایمان هستم و بارها از خدا خواسته ام که چنین چیزی برای ما اتفاق نیفتد.”

با این حال ، او خانواده خود را در گروه شاد طبقه بندی می کند. چند بلوک دورتر ، در آن سوی بزرگراه بروکلین-کوئینز ، یک خانواده سه نفره ، از جمله یک کودک خردسال ، در خانه های خود غرق شدند و هشت نفر دیگر از مردم کوئینز که آن شب در آپارتمان های زیرزمین جان خود را از دست دادند ، اکثر آنها- خانه های غیرقانونی اگر طوفان به خواب می رفت ، گومز می خوابید ، او فکر می کند تعداد کشته شدگان در شهر شامل او ، خواهرزاده هایش و خواهرش می شود.

گومز گفت: “ما باید خدا را شکر کنیم که زنده ایم.” وی گفت: آنها زندگی نکردند تا یک افسانه بگویند. “

انبوهی از مگس های میوه ای که انبار پوسیده را در بر گرفتند به طبقه بالا حرکت کردند.

انبوهی از مگس های میوه ای که انبار پوسیده را در بر گرفتند به طبقه بالا حرکت کردند.

فلش

انبوهی از مگس های میوه ای که انبار پوسیده را در بر گرفتند به طبقه بالا حرکت کردند.

اسکات هاینس / گاتهامیست

طوفان و پیامدهای آن بار دیگر مشکلی را نمایان کرده است که قانونگذاران مدتهاست به دنبال حل آن هستند. تخمین زده می شود که تعداد نیویورکی هایی که در آپارتمان های زیرزمینی غیرقانونی زندگی می کنند 100000 نفر باشد ، اگرچه وکلا معتقدند که این تعداد می تواند دو برابر شود. هیچ شکست رسمی یا تجزیه جمعیتی وجود ندارد.

اما طرفداران مسکن می گویند که موضوعات مشترکی را بین کسانی که در زیرزمین زندگی می کنند مشاهده می کنند.

“آنها اغلب مهاجر هستند ، اغلب افرادی از خانواده های مختلط هستند. آنها پرسنل لازم هستند. آنها کمترین حقوق را دریافت می کنند. ” “آسیب پذیرترین نیویورکی ها در آپارتمان های زیرزمینی زندگی می کنند.”

پس از آیدا ، شهردار بیل دو بلاسیو طرحی را ارائه کرد که چگونه او معتقد است شهر می تواند با هدایت اطلاعات و پیام های تخلیه به ساکنان زیرزمین از عواقب مرگبار سیل های فاجعه بار دیگر جلوگیری کند. قبل از فصل طوفان سال آینده ، آژانس مدیریت اضطراری شهر باید با گروه های اجتماعی برای ایجاد ثبت آپارتمان های زیرزمینی احتمالی همکاری کند.

اما یک راه حل بلندمدت برای جلوگیری از خسارت های آتی در مناطق سیل زده حدود 100 میلیارد دلار سرمایه گذاری برای بازسازی فاضلاب نیاز دارد و مقامات گفتند که این شهر نمی تواند بدون بودجه فدرال قابل توجهی پرداخت کند. تلاش های قبلی برای نظم بخشیدن به مسکن بیشتر در زیرزمین پس از کاهش بودجه شهر برای برنامه آزمایشی سال گذشته در بحبوحه همه گیری کووید -19 ضعیف شده است.

دی بلاسیو همچنین تأکید کرد که با توجه به بحران جاری مسکن ارزان قیمت در شهر ، او برای تسریع در اجرای مسکن غیرقانونی به آژانس های شهری فشار نخواهد آورد.

“من فکر نمی کنم واقع بینانه باشد که بگوییم هیچکس زندگی نمی کند [illegal basement apartments] چون من نمی دانم همه افرادی که به مکانی برای زندگی نیاز دارند کجا خواهند بود. ” وی افزود: “البته ما به امنیت مردم نیاز داریم. این واقعا یک مشکل بسیار دشوار است. “

یک ماه بعد ، خانواده گومز هنوز به دنبال مکانی برای زندگی هستند.

یک ماه بعد ، خانواده گومز هنوز به دنبال مکانی برای زندگی هستند.

فلش

یک ماه بعد ، خانواده گومز هنوز به دنبال مکانی برای زندگی هستند.

اسکات هاینس / گاتهامیست

“ما فقط به خانه نیاز داریم”

بیش از یک ماه پس از وقوع سیل ، اقلامی که می توانستند از آپارتمان زیرزمین خانواده گومز نجات داده شوند ، هنوز در جلوی خانه و روی آنها با واشر آبی پوشانده شده بود. زندگی ناامن است.

گومز به آژانس فدرال مدیریت اضطراری مراجعه کرده است ، زیرا به دلیل فرزندانش شهروندان ایالات متحده هستند ، اما هنوز منتظر تأیید بودجه است. در همین حال ، او ، خواهرش و دخترش لیتزی با خانواده خود در آپارتمانی در بالای خانه سیل زده خود می خوابند. ده نفر اکنون در یک آپارتمان سه اتاق مشترک هستند. دیگران ، که در زیرزمین زندگی می کردند ، پراکنده شدند و در خانواده دیگر در مناطق دیگر کوئینز اقامت داشتند.

این خانواده دو هفته را بدون پخت گاز و آب گرم گذراندند. دسته های مگس میوه که ابتدا روی قالب روی دیوارهای زیرزمین نقاشی شده بودند ، اکنون به طبقه بالا حرکت کرده اند.

چند شب در هفته ، پس از شیفت های خود در مرکز خرید ، گومز گروهی از دوستان خود را برای تمرین رقص های سنتی محلی مکزیک برای آماده سازی دختر یکی از دوستانش هدایت می کند. Quinceañeraبه لیتی ، که اکنون 19 ساله است ، سال اول کالج خود را به صورت پاره وقت شروع کرد.

"ما فقط به خانه نیاز داریم ،" گفت لیتی گوتیرز ، 19 ساله.

فلش

لیتزی می گوید: “بسیار متشنج است زیرا شما می گویید:” وای ، من خانه ای ندارم که به آنجا بروم و تکالیفم را بی سر و صدا انجام دهم. ” او دیروقت در کتابخانه مدرسه حضور پیدا می کند ، با تشکر از مکانی آرام که می تواند هدفون بر سر بگذارد ، به موسیقی گوش دهد و سعی کند بر کارهای مدرسه تمرکز کند.

او گفت: “تنها چیزی که ما به آن احتیاج داریم یک خانه است.”

گومز گفت: “ترس ، اضطراب ، عدم اطمینان وجود دارد.” “به محض باریدن باران ، نمی توانید بخوابید.”

اما درست مانند یک دهه پیش – هنگامی که او اولین بار در مورد آپارتمانی که در حال ترک آن هستند ، دید – جستجوی خانه های جدید موانع متعددی ایجاد می کند. اعضای دیگر خانواده در هفته های اخیر توسط میزبان رد شده اند. گومز معتقد است که آنها به دلیل وضعیت مهاجرت مورد تبعیض قرار می گیرند.

وی گفت: “اگر شهروند یا مقیم قانونی نیستید ، اجاره آپارتمان در یک ساختمان بسیار دشوار است.” گویی مهاجران از دریافت مسکن با وقار منع شده اند ».

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *