انسولین و گلوکاگون چگونه قند خون را تنظیم می کنند؟ – نکات تغذیه ای تلفنی

دسته‌بندی نشده


انسولین و گلوکاگون چگونه قند خون را تنظیم می کنند؟

لوزالمعده انسولین و گلوکاگون را ترشح می کند. هر دو هورمون نقش مهمی در تعادل قند خون دارند. اگر سطح هریک از این هورمون ها بیشتر یا کمتر از میزان مطلوب باشد ، ممکن است قند خون شما افزایش یا کاهش یابد. انسولین و گلوکاگون در کنار هم به ایجاد حالتی در بدن به نام هموستاز کمک می کنند که در آن وضعیت بدن ثابت می ماند. وقتی قند خون شما بیش از حد بالا باشد ، لوزالمعده انسولین بیشتری ترشح می کند. هنگامی که قند خون کاهش می یابد ، لوزالمعده گلوکاگون آزاد می کند که باعث افزایش قند خون می شود. این تعادل به تامین انرژی کافی سلول ها کمک می کند و از آسیب عصبی ناشی از قند خون بالا جلوگیری می کند.

این مقاله عملکرد و فرآیندهای انسولین و گلوکاگون و همچنین اثرات آن بر دیابت را شرح می دهد.

انسولین ، گلوکاگون و قند خون

انسولین و گلوکاگون بر میزان قند خون تأثیر می گذارند. بدن کربوهیدرات ها را از غذا به گلوکز تبدیل می کند که همان قند ساده است.گلوکز به عنوان منبع حیاتی انرژی عمل می کند.

قند خون ، که نشان می دهد بدن چگونه از گلوکز استفاده می کند.

آنها در طول روز متفاوت هستند. در بسیاری از موارد ، انسولین و گلوکاگون این سطح را در محدوده سالم حفظ می کنند.

هنگامی که بدن گلوکز کافی را تبدیل نمی کند ، سطح قند خون بالا می ماند. انسولین به سلول ها در جذب گلوکز کمک می کند ، قند خون را کاهش می دهد و سلول هایی را که برای انرژی به گلوکز نیاز دارند ، تامین می کند.

هنگامی که قند خون بسیار پایین است ، لوزالمعده گلوکاگون ترشح می کند. گلوکاگون به کبد کمک می کند تا گلوکز ذخیره شده را دفع کند که باعث افزایش قند خون می شود.

سلولهای لوزالمعده مسئول ترشح هورمونهای انسولین و گلوکاگون هستند. گروههای زیادی از این سلولها در لوزالمعده وجود دارد. چندین نوع سلول در لوزالمعده وجود دارد ، از جمله سلول های بتا که انسولین ترشح می کنند و سلول های آلفا که گلوکاگون را ترشح می کنند.

انسولین چگونه کار می کند؟

سلولها برای تامین انرژی به گلوکز نیاز دارند. با این حال ، اکثر آنها نمی توانند بدون کمک انسولین از گلوکز استفاده کنند.

انسولین اجازه می دهد گلوکز وارد سلول ها شود. گلوکز در سراسر بدن به گیرنده های انسولین متصل می شود و انسولین به گلوکز کمک می کند تا وارد سلول شود.

مقدار کمی انسولین به طور مداوم در سراسر بدن در گردش است. وقتی قند خون بالا باشد ، علائم انسولین به کبد منتقل می شود. کبد گلوکز را جذب کرده و سپس آن را به مولکول دیگری به نام گلیکوژن تبدیل می کند.

هنگامی که قند خون کاهش می یابد ، گلوکاگون به کبد دستور می دهد تا گلیکوژن را به گلوکز تبدیل کرده و قند خون را عادی کند.

انسولین همچنین با انتقال اسیدهای آمینه به بهبود ماهیچه ها پس از آسیب کمک می کند. اسیدهای آمینه به تجمع پروتئین در بافت ماهیچه ای کمک می کند ، بنابراین با سطح انسولین پایین ، ماهیچه ها ممکن است به درستی بهبود نیابند.

گلوکاگون چگونه کار می کند؟

وقتی قند خون پایین است ، کبد گلوکز را ذخیره می کند تا انرژی مورد نیاز سلول ها را تامین کند. عدم خوردن و خوردن نامناسب می تواند قند خون شما را کاهش دهد. با ذخیره گلوکز ، کبد اطمینان می دهد که سطح قند خون بین وعده های غذایی و خواب شب ثابت می ماند.

هنگامی که قند خون کاهش می یابد ، سلول های لوزالمعده گلوکاگون ترشح می کنند. گلوکاگون به کبد کمک می کند تا گلیکوژن را به گلوکز تبدیل کند و قند خون را افزایش می دهد.

انسولین و گلوکاگون در یک چرخه عمل می کنند. گلوکاگون با کمک به کبد قند خون را افزایش می دهد و انسولین به سلول ها در استفاده از گلوکز کمک می کند که باعث کاهش قند خون می شود.

قند خون مطلوب

عوامل مختلفی از جمله مقاومت به انسولین ، دیابت و رژیم غذایی نامتعادل می تواند قند خون را افزایش یا کاهش دهد. واحد استاندارد اندازه گیری قند خون میلی گرم بر دسی لیتر (mg / dl) است. قند خون مطلوب به شرح زیر است:

زمان

قند خون (میلی گرم / دسی لیتر)

قبل از صبحانه

فرد فاقد دیابت: 100 نفر

افراد مبتلا به دیابت: 130-70

دو ساعت بعد از غذا

افراد بدون دیابت: کمتر از 140 نفر

افراد مبتلا به دیابت: کمتر از 180 نفر

وقت خواب

فرد بدون دیابت: 120

افراد مبتلا به دیابت: 150-90

A1C اندازه گیری است که تصویری از متوسط ​​گلوکز را در مدت زمان طولانی نشان می دهد. A1C برای افراد مبتلا به دیابت باید کمتر از 7 درصد و برای افراد غیر دیابتی کمتر از 6 درصد باشد.

قند خون چگونه بر بدن تأثیر می گذارد؟

انسولین و گلوکاگون هیچ تأثیر مستقیمی ندارند ، به ویژه در افرادی که قند خون بالا یا پایین دارند.

قند خون بالا

علائم قند خون بالا عبارتند از:

  • ادرار زیاد: کلیه ها سعی می کنند گلوکز اضافی را دفع کرده و به قند خون بالا پاسخ دهند.
  • تشنگی زیاد و تکرر ادرار: وقتی سعی می کنید قند خون خود را تنظیم کنید ، ممکن است کلیه هایتان دچار کم آبی شده و احساس تشنگی شدید کنند.
  • احساس گرسنگی بیش از حد: قند خون بالا باعث احساس گرسنگی نمی شود. با این حال ، سطح پایین انسولین اغلب منجر به گرسنگی و افزایش قند خون می شود.

با گذشت زمان ، قند خون بسیار بالا می تواند علائم زیر را ایجاد کند:

  • کاهش وزن بدون دلیل مشخص
  • کاهش سرعت پخش
  • خارش و خشکی پوست
  • افزایش خطر عفونت
  • سردرد
  • خستگی و عدم تمرکز
  • تاری دید
  • یبوست ، اسهال یا هر دو
  • اختلال نعوظ در مردان

قند خون پایین

تأخیر بین وعده های غذایی ، رژیم غذایی نامناسب ، داروهای خاص برای دیابت و برخی شرایط بهداشتی می تواند قند خون را کاهش دهد.

علائم کاهش قند خون عبارتند از:

  • سرگیجه
  • ضربان قلب سریع
  • ضعف
  • سوزن سوزن شدن ، به ویژه در زبان ، لب ها ، بازوها یا پاها
  • گرسنگی همراه با حالت تهوع
  • از هوش رفتن
  • سردرگمی و عدم تمرکز
  • تحریک پذیری

در صورت عدم درمان ، قند خون پایین می تواند باعث تشنج یا از دست دادن هوشیاری شود.

انواع دیابت

دیابت زمانی ایجاد می شود که انسولین ناکارآمد شود یا بدن نتواند آن را تولید کند. این بیماری مشکلاتی در تنظیم قند خون ایجاد می کند.

انواع مختلفی از دیابت وجود دارد:

دیابت نوع 1

دیابت نوع 1 یک بیماری خود ایمنی است که اغلب در سنین جوانی بروز می کند. به همین دلیل است که گاهی اوقات دیابت نوجوانان نامیده می شود.

این نوع دیابت شامل حمله سیستم ایمنی بدن به سلول های بتا که انسولین را در لوزالمعده تولید می کنند ، می کند.

افراد مبتلا به دیابت نوع 1 اغلب قند خون بسیار بالایی دارند. سطح انسولین پایین است ، به این معنی که آنها نمی توانند مقدار زیادی گلوکز را در خون مصرف کنند.

دیابت نوع 2

دیابت نوع 2 شایع ترین نوع دیابت است و معمولاً به دلیل شیوه زندگی مانند اضافه وزن پیشرفت می کند.

افراد مبتلا به دیابت نوع 2 مقاومت به انسولین دارند ، به این معنی که بدن قادر به تولید انسولین کافی نیست یا نمی تواند از انسولین تولید شده به طور مطلوب استفاده کند.

دیابت بارداری

دیابت حاملگی نوعی دیابت است که در برخی از زنان در دوران بارداری بروز می کند. هنگامی که یک زن باردار است ، جفت حمایت کننده از نوزاد در حال رشد ممکن است توانایی مادر در استفاده از انسولین را کاهش دهد. این منجر به مقاومت به انسولین می شود که علائم آن شبیه علائم دیابت نوع 2 است.

دیابت بارداری معمولاً پس از تولد نوزاد از بین می رود. با این حال ، این یک عامل خطر برای دیابت نوع 2 در آینده است.

برخی از افراد مبتلا به دیابت نوع 1 و برخی از افراد مبتلا به دیابت نوع 2 باید سطح انسولین خود را کنترل کرده و قند خون خود را با رژیم غذایی و ورزش منظم کنترل کنند.

مترجم: سید حمیدرضا ناجی

منبع:

پزشکی جدید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *