آینده را جدی بگیریم – ایسنا


امارات دولت عربی اخیراً موزه آینده را افتتاح کرده است. برخی از ساختمان‌های بیستون این موزه زیباترین سازه‌های روی زمین نامیده‌اند. نشریه نشنال جئوگرافیک این موزه را یکی از ۱۴ موزه زیبای جهان دانسته است.

به گزارش ایسنا، «عصرایران» در ادامه نوشت: امارات متحده عربی به منظور القای آینده درخشان دوبی برای این بنا سرمایه گذاری کرده است که نمادی از طراحی و ساخت در آینده به شماره میرود است.

در این موزه اکوسیستم و فناوری‌های زیستی ۵۰ سال آینده مورد توجه قرار گرفته و به حمل‌ونقل آینده.

امارات با این موزه می‌کوشد بلندپروازی‌هایش را بکشد. بی‌جهت نیست که یونسکو در چهل و یکمین کنفرانس عمومی خود که ۲۴ نوامبر ۲۰۲۱ در پاریس برگزار شد رسماً دوم شد. روزی که روز ملی امارات متحده عربی هم هست و این همزمانی اتفاقی نبود.

پیش از آن و از سال ۲۰۱۲ اول مارس مصادف با دهم اسفند به عنوان روز جهانی آینده میشد و هرسال نشستها و مراسمی در مراسم مختلف برگزار میشد و هنوز هم نهادها و جوامع این روز را گرامی میدارند. روز جهانی آینده در واقع نماد و نشانه است برای اینکه به فردا بیاندیشیم.

در برخی از پیشنهاداتی برای مراسم برپایی نمادین ارائه شده تا جهانی باشد. حتی برخی مهم این موضوع را به حدی دانسته‌اند که لازم است تا این روز به عنوان تعطیل رسمی در تقو باشد.

به مناسبت این روز، هر سال بچه‌ها در مدارس پروژه‌هایی با آینده انجام می‌دهند. مثلا آینده را نقاشی می‌کنند. در مورد جهان فردا یا فرداهای شهرشان انشا می‌نویسند و با معلمشان گفتگو می‌کنند. نگاه بچه‌ها به آینده همیشه جالب است و جای تحلیل دارد. نقاشی رباتهایی که در آشپزخانه کار می کنند به این امید که مادرها بیشتر با بچه ها صرف کنند، ام ام.

روز جهانی آینده بهانه‌ای است تا رسانه‌های جهان از گفتگو درباره آینده. توجه به آینده برجسته و موضوع گفتگوی جمعی قرار گیرد. روزنامه ها، روزنامه ها و تحلیلگران مسیر حرکت و عملکرد امروزمان را از این زاویه به بحث و گفتگو می کنند که این نگاه و جهت گیری و عملکرد، ما را به سمت چه آینده ای سوق می دهد. مسیری که می‌رویم به کدام مقصد است.

روز جهانی آینده، بهانه‌ای است که ببینیم برای آینده چه می‌کنیم. به این بیاندیشیم که وقتی جوان ما خبر موزه آینده دبی، برنامه توسعه تجارت ترکیه و یا امثال این شخ. بهرحال، چه بخواهیم و چه نخواهیم، ​​یکی از ملاکهای جواوت نسل جوان این است که ککورش چه آینده ای در سر دارد و برای ساختن چه برنامه ای در پیش گرفته است.

رامی‌داشت روز جهانی آینده، نمادی برای توجه به آینده و بررسی بر اساس همدلی و مشارکت جمعی برای ب ان برای اینکه کشوری و ملتی را بخرید، شرایطی لازم است. اول، همین همدلی است و امید که پایه و بنیان هر حرکت سازنده است.

دوم آن جامعه سرمایه‌های انسانی که همان خبرگان و افراد مجرب هستند را قدر بداند و بر صدر انده باشد. پیککسوتهای صنایع مختلف و نخبگان و نظریه پردای مختلف، در واقع سرمایه های ملی هستند که هم فکری آنها در زمینه نقد و بررسی در امحوری در امکان ساختن آینده بهتر است.

سوم اینکه در سیاست گذاری ها و تصمیم گیری های حاکمیتی باید روندهای تصمیم گیری را مشخص کند که نقش محوری و مهمی دارد. دیجیتال شدن، بیوتکنولوژی، رباتیک و جهانی شدن از جمله‌های پایه‌ها و بنیان‌های سازنده آینده بشر هست. بدون سرمایه گذاری جدی برای توسعه این فناوری ها و ابزارها و رسانه های دیجیتال و پلتفورم های جدید، ا. میزان بهره‌مندی ملتها از آینده مطلوب و یا نامطلوب با شاخص‌هایی از وضعیت اقتصاد دیجیتال سنجیده.

ما به فرزندانمان، به نسل بعد، چه ایرانی را می‌بینم. هر کدام از خود سوال کنیم چه مسئولیت شهروندی داریم. تکلیفی در قبال آینده شهر و کشورمان داریم و چه کنیم تا به سهم خود در محله بهتر، شهر بهتر و ایران باشیم.

انتهای پیام