آیا خوردن بزرگترین ظرف بعدازظهر فایده ای دارد؟ آیا ادبیاتی برای حمایت از این موضوع وجود دارد؟ : تغذیه

دسته‌بندی نشده


بنابراین به تازگی متوجه شدم افرادی که قرن ها در اروپا کار کرده اند مهمترین غذا را برای ناهار خورده اند. صبحانه چیزی است که می توان به راحتی صبح خرید ، مانند تخم مرغ ، محصولات لبنی ، یا چیزی که می توان بدون مراقبت یک شبه مانند جو دوسر تهیه کرد. شام بعد از ظهر سرو می شد و یک غذای سنگین شامل ماهی ، گوشت ، سبزیجات و کربوهیدرات ها بود که تمام روز را سخت کار می کرد و شام نیز نان سبک ، سوپ ، گوشت شور و موارد دیگر بود.

این برای افراد طبقه بالاتر (که به افرادی که در تمام طول روز آقایان تمرین می کردند نیز معروف است) مد بود که شروع به تعویق شام را بعداً و بعداً تا زمان صرف شام شروع کنند. انقلاب صنعتی این معامله را تأیید کرد ، زیرا ساعات کار محدود به این معنا بود که طبقه کارگر فقط برای یک ناهار سریع و آماده بعد از ظهر وقت داشت.

وقتی به آن فکر می کنید ، منطقی نیست که چرا قبل از شلوغ ترین ساعت روز سبک می خورید و سپس فقط برای خوابیدن و سیر شدن سیر می شوید؟ با این کار افت قند در اواخر بعدازظهر به پایان می رسد. حتی می توانم حدس بزنم که سیری در اشباع ترین روز یک عامل بزرگ در مورد پرخوری است.

آیا ادبیاتی درباره بهترین زمان خوردن مهمترین وعده غذایی در روز وجود دارد؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *