آنتی اکسیدان ها و نحوه عملکرد آنها رضا اطمینانانی ، متخصص تغذیه در اصفهان

دسته‌بندی نشده


انواع آنتی اکسیدان ها و نحوه عملکرد آنها

در این مقاله از دکتر تغذیه اصفهان دکتر. سایتهای یادبود توضیح می دهند که آنتی اکسیدان ها چیست و چگونه کار می کنند. نقش مفید آنها نیز مورد بحث قرار خواهد گرفت. اکثر آنتی اکسیدان های مورد بحث در این مقاله از طریق غذا وارد بدن می شوند و برخی دیگر در خود بدن تولید می شوند. آزمایش هر آنتی اکسیدان خاصی برای یافتن خواص آنتی اکسیدانی آن به تنهایی کافی نیست. در بدن انسان ، آنتی اکسیدان های مختلف به طور همزمان عمل می کنند. از سوی دیگر ، آنتی اکسیدان ها را نمی توان تنها در غذاها یافت ، اما گونه های آنها به همراه غذا یافت می شود. علاوه بر این ، آنتی اکسیدان ها به صورت گروهی فعال هستند تا تنها. به همین دلیل ، خوردن غذای سالم بیشتر از مکمل های آنتی اکسیدانی توصیه می شود.

ویتامین C (اسید اسکوربیک)

نقش ویتامین C امروزه به خوبی شناخته شده است. ویتامین C یکی از معروف ترین ویتامین ها است. در نتیجه ، جهان متمدن مقدار زیادی از این ویتامین را که مکمل روزانه نامیده می شود ، مصرف می کند. استفاده از مکمل های ویتامین C به دنبال فرضیه نقش این ویتامین در سرماخوردگی رو به افزایش است. در دهه 1960 ، مردم در ایالات متحده معتقد بودند که مصرف مکمل های ویتامین C باعث بهبود سلامتی و افزایش طول عمر می شود.
ویتامین C نه تنها یک ویتامین بلکه یک آنتی اکسیدان قوی نیز هست. این ویتامین می تواند رادیکال های آزاد و اکسیدان ها را از بین ببرد. همچنین از آسیب اکسیداتیو به دیواره های سلولی و همچنین اکسیداسیون لیپوپروتئین ها مانند LDL محافظت می کند و نقش مهمی در ویتامین E ایفا می کند. ویتامین C به تنهایی در پیشگیری از بیماری های قلبی نقشی ندارد.

این ویتامین می تواند خطر ابتلا به آب مروارید را کاهش دهد. علاوه بر این ، نقش ضد سرطانی ویتامین C در برخی از مطالعات روی حیوانات مشاهده شده است. اگرچه ویتامین C به تنهایی نقش محرک و مکمل را در این فرآیند ایفا می کند ، اما توصیه می شود به جای ویتامین C از ترکیب متعادل آنتی اکسیدان ها استفاده کنید. به طور کلی نشان داده شده است که ویتامین C نقش مهمی در پیشگیری از سرطان دارد (به استثنای سرطان تخمدان و پروستات). 1999 افزایش میزان توصیه شده روزانه ویتامین C برای پیشگیری از سرطان دو یا سه برابر شده است. محققان تصور کردند که دوز روزانه باید از 60 میلی گرم به 100 به 200 میلی گرم افزایش یابد. با این حال ، محققان دیگر معتقدند که مصرف زیاد روزانه ویتامین C مانند 200 میلی گرم در روز می تواند مشکلاتی را ایجاد کند.

ویتامین E

مدت هاست اهمیت ویتامین E در رژیم غذایی مشخص شده است. با این حال ، در سال های اخیر ، محققان نقش مهمی در پیشگیری از برخی بیماری ها مانند بیماری های قلبی گزارش کرده اند. برخی دیگر معتقدند که دوز روزانه ویتامین E نیاز بدن را برآورده نمی کند و 100 میلی گرم در روز را توصیه می کند. با این حال ، بحث های زیادی در مورد نتایج تحقیقات بیشتر وجود دارد. مطالعات نشان داده است که برای اثربخشی بیشتر ویتامین E ، به کمک آنتی اکسیدان های دیگر مانند ویتامین C و کاروتن نیاز دارد. ویتامین E ترکیبی از مولکول های شیمیایی است که در دانه های سبزیجات و قسمت های سبز یافت می شود. این ویتامین به دو گروه توکوفرول و توکوترینول تعلق دارد. خواص ویتامین و آنتی اکسیدان این دو مولکول متفاوت است.

همه این مولکولها چرب هستند و در محیط چربی بسیار پایدار هستند. به دلیل خاصیت لیپیدی ویتامین E ، این ویتامین در قسمتهای چربی سلولها مانند غشای سلولی و همچنین در لیپوپروتئینها تجمع می یابد و در برابر اکسیداسیون لیپیدها و حمله رادیکالهای آزاد محافظت می کند. اثرات ویتامین E با استفاده از ویتامین C افزایش می یابد. ویتامین C شکل غیر فعال ویتامین E را پردازش می کند ، به رادیکال های آزاد حمله کرده و آن را به حالت اولیه بدون اکسیداسیون تبدیل می کند. ویتامین E به طور موثر از تشکیل لخته های پلاکت در خون جلوگیری می کند. بنابراین ، نقش آن در بیماری های قلبی عروقی مورد توجه قرار گرفت.

آنتی اکسیدان ها و نحوه عملکرد آنها  متخصص تغذیه اصفهان


بیشتر بدانید: آلرژی غذایی


مطالعات اپیدمیولوژیک ارتباط بین مصرف ویتامین E و کاهش بیماری عروق کرونر قلب را نشان داده است. در بین بیمارانی که یکبار حمله قلبی را تجربه کرده اند ، میزان مرگ و میر در گروهی با سطوح بالاتر آنتی اکسیدان کمتر بود. مطالعات در ایالات متحده نشان داده است که مصرف روزانه ویتامین E خطر ابتلا به سرطان (به استثنای سرطان ریه) را کاهش می دهد. مکمل های ویتامین E همچنین سیستم ایمنی بدن را پس از واکسیناسیون تقویت می کنند. مقادیر زیادی ویتامین E را می توان از غذاهایی مانند سبزیجات برگ سبز بدست آورد. این سبزیجات همچنین منبع غنی روغن هستند. ترکیب ویتامین E و روغن های خوراکی که از تجزیه چربی ها جلوگیری می کند ، یکی از موضوعات جالب در تغذیه است.

کاروتنوئیدها

امروزه نقش میوه ها و سبزیجات رنگ روشن در تغذیه ثابت شده است. وجود کاروتنوئیدها در میوه ها و سبزیجات احتمالاً دلیل تأثیرات تغذیه ای مثبت این غذاها است. رنگ هویج ، پرتقال ، گوجه فرنگی و رنگ سبز کلم بروکلی ناشی از کاروتن است. کاروتنوئیدهای مختلفی شناسایی شده اند که برخی از آنها مانند بتاکاروتن می توانند به رتینول یا ویتامین A تبدیل شوند. از آنجا که ویتامین A یکی از ویتامین های مورد نیاز انسان است ، بتا کاروتن کافی نقش مهمی در سلامت بدن دارد. نقش سایر کاروتن ها ، مانند دانه های قرمز لیکوپن در گوجه فرنگی و لوتئین در کلم بروکلی ، اخیراً مورد بحث قرار گرفته است.

بیش از 600 نوع مختلف ترکیبات کاروتنوئیدی شناخته شده است که مهمترین آنها بتا کاروتن ، آلفا کاروتن ، لیکوپن ، لوتئین و کریپتوکسانتین است. معروف ترین کاروتنوئید بتا کاروتن است که ابتدا از هویج استخراج شد. به دلیل ماهیت لیپیدی مولکولهای کاروتنوئید ، این مولکولها در غشاها و چربیها تجمع می یابند. بنابراین نیاز به اکسیدان ها وجود دارد. مطالعات نشان داده است که کاروتنوئیدها تنها با حذف رادیکال های آزاد و اکسیژن می توانند نقش اکسیداتیو داشته باشند. کاروتنوئیدها همچنین در پردازش ویتامین E م areثر هستند. در آزمایشگاه ، کاروتنوئیدها می توانند رشد تومور را کاهش داده و فعالیت جهش زایی را کاهش دهند.

همچنین نشان داده شده است که تغذیه حیوانات آزمایشگاهی غنی از کاروتنوئیدها می تواند سرطان آنها را کاهش دهد. مطالعات اپیدمیولوژیک نشان داده است که بتاکاروتن همچنین ممکن است عملکرد ایمنی را در افراد مسن و بیماران مبتلا به ایدز افزایش دهد. همچنین نشان داده شده است که کاروتنوئیدها به دلیل فعالیت آنتی اکسیدانی ، از رشد پلاک های قلبی عروقی جلوگیری می کنند. مطالعات اپیدمیولوژیک نشان داده است که مصرف زیاد میوه ها و سبزیجات حاوی بتاکاروتن می تواند از سرطان ریه و معده جلوگیری کند.

لیکوپن

در سال 1989 ، این کاروتنوئید قرمز به عنوان مهمترین مهارکننده اکسیژن به تنهایی و یک مهار کننده قوی رادیکالهای آزاد در نظر گرفته شد. لیکوپن کاروتنوئید اصلی گوجه فرنگی ، هندوانه و گریپ فروت است. مطالعات نشان داده است که مصرف زیاد لیکوپن خطر ابتلا به سرطان پروستات را کاهش می دهد. این بیماری تحت تأثیر سایر کاروتنوئیدها قرار نمی گیرد. برخی مطالعات نشان داده اند که مصرف زیاد گوجه فرنگی سطح لیکوپن سرم را افزایش نمی دهد. با این حال ، مصرف آب گوجه فرنگی می تواند سطح لیکوپن و کل خون را افزایش دهد. جذب لیکوپن در غذاهای چرب و پخته بیشتر است. علاوه بر این ، ثابت شده است که افراد سیگاری نسبت به افراد غیرسیگاری لیکوپن کمتری در خون خود دارند. امروزه مطالعات زیادی در مورد اثرات لیکوپن انجام شده است.

لوتئین و زآگزانتین

تجمع این آنتی اکسیدان ها در چشم در برابر آب مروارید ناشی از آب مروارید و دژنراسیون ماکولا ناشی از افزایش سن محافظت می کند.

فلاونوئیدها و سایر فنل ها

فنول ها گروه بزرگی از مولکول های آلی هستند که در میوه ها و سبزیجات یافت می شوند. گیاهان برای کارهای مختلفی از جمله جلوگیری از هجوم حشرات ، بیماری ها و نور شدید ، فنل تولید می کنند. برخی از فنول ها تأثیر قابل توجهی بر ظاهر و کیفیت میوه ها دارند. این مواد همچنین باعث ایجاد بوهای مختلف در سبزیجات و میوه ها می شوند و برخلاف کاروتنوئیدها ، فلاونوئیدها معمولاً در آب محلول هستند. میزان فنل های میوه تحت تأثیر نوع میوه و میزان رسیده بودن میوه است. فلاونوئیدهای مهم کوئرستین و کاتچین هستند و منابع غذایی فلاونوئیدها چای ، پیاز و کلم بروکلی هستند. امروزه بیش از 4000 گونه فلاونوئید شناخته شده است.

فلاونوئیدها رادیکال های آزاد اکسیژن و فلزات سنگین را از بین می برند. آنها همچنین از خواص آنتی اکسیدانی ویتامین C پشتیبانی می کنند. مطالعات متعددی در مورد نقش فلاونوئیدها در پیشگیری از حملات ویروسی و باکتریایی ، التهاب و آلرژی انجام شده است. برخی فلاونوئیدها رگ های خونی را گشاد کرده و پلاک لخته را کاهش می دهند. نقش ضد سرطانی فلاونوئیدها نیز امروزه بسیار مورد توجه قرار گرفته است. همه خواص ضد سرطانی فلاونوئیدها به دلیل خاصیت آنتی اکسیدانی آنها نیست. اکثر مطالعات فلاونوئیدی در آزمایشگاه انجام شده است و نمی توان آن را به بدن انسان یا مطالعات اپیدمیولوژیک نسبت داد. با این حال ، این مطالعات به وضوح نقش غیرقابل انکار فلاونوئیدها را در پیشگیری از سرطان نشان دادند.

مکانیسم های احتمالی اثرات ضد سرطانی فلاونوئیدها عبارتند از:
  • فلاونوئیدها می توانند در درجه اول از آسیب DNA جلوگیری کنند.
  • فلاونوئیدها می توانند از پیشرفت سرطان جلوگیری کنند.

فلاونوئیدها تأثیر عمده ای بر گردش خون دارند. زیرا می توانند تبادل مایعات را در مویرگ ها با بافت افزایش دهند. برخی از فلاونوئیدها دارای خواص ضد انعقادی هستند. این اثر ضد انعقادی به دلیل مهار آنزیم سیکلواکسیژناز است. فلاونوئیدها همچنین روند اکسیداسیون LDL را کاهش داده و در مصرف ویتامین E صرفه جویی می کنند. همه این اثرات می تواند خطر بیماری های قلبی عروقی را کاهش دهد.
اولین مطالعه جامع در مورد اثرات فلاونوئیدهای غذایی بر بیماری های قلبی عروقی در مردان بالای 65 سال در هلند انجام شد. نتایج این مطالعه نشان داد که بین فلاونوئیدهای غذایی و سلامت قلب ارتباط قوی وجود دارد. فنول های موجود در انگور شامل کاتچین ، فلاونول ، تانن و آنتوسیانین است.

عنصر کمیاب

برخی از این مواد فقط آنتی اکسیدان نیستند ، بلکه ممکن است در ایجاد آنزیم های آنتی اکسیدان نقش داشته باشند. به عنوان مثال ، منگنز ، مس و روی نقش مهمی در ساختار آنزیم سوپراکسید دیسموتاز و سلنیوم نقش مهمی در آنزیم گلوتاتیون پراکسیداز ایفا می کند. اگرچه احتباس آهن به عنوان نمونه ای از اختلال استرس اکسیداتیو در نظر گرفته می شود ، اما کمبود آهن نیز به شدت با افزایش تولید اکسیدان های فعال در ارتباط است. یکی از مهمترین عناصر با خاصیت آنتی اکسیدانی ، سلنیوم است.

سلناس

سلنیوم هم عنصر ضروری بدن انسان و هم آنتی اکسیدان است. سلنیوم عضوی بلامنازع از آنزیم آنتی اکسیدان طبیعی (گلوتاتیون پراکسیداز) است. این آنتی اکسیدان ها در خنثی سازی رادیکال های آزاد بسیار قوی مثر هستند.

ترکیبات گوگرد

سبزیجاتی مانند پیاز و سیر برای گوگرد خود به طور گسترده مورد مطالعه قرار گرفته اند. به نظر می رسد این ترکیبات گوگردی می توانند از سرطان جلوگیری کنند. در دریای مدیترانه از سیر به عنوان یک غذای مفید یاد می شود. مطالعات اپیدمیولوژیک نشان داده است که خوردن سبزیجاتی مانند پیاز و سیر می تواند از سرطان معده و روده جلوگیری کند. با این حال ، برای سایر سرطان ها ، اطلاعات قانع کننده ای وجود ندارد. علاوه بر این ، برخی از مطالعات روی حیوانات آزمایشگاهی نشان داده است که عصاره سیر و پیاز ممکن است اثرات ضد سرطانی داشته باشد. این اثر را می توان با چندین مکانیسم توضیح داد که اثر آنتی اکسیدانی این ترکیبات تنها یکی از این مکانیسم ها است.

سایر آنتی اکسیدان های غذایی

سایر آنتی اکسیدان های غذایی شامل یوبیکینون (کوآنزیم Q10) و لیپوئیک اسید است. اسفناج ، کلم بروکلی ، گوجه فرنگی و نخود فرنگی منابع غنی لیپوئیک اسید هستند.
بدن آنتی اکسیدان تولید می کند
آنتی اکسیدان های بدن عبارتند از: آنتی اکسیدان ها و مهمترین آنزیم های آنتی اکسیدانی سوپراکسید دیسموتاز (SOD) ، گلوتاتیون پراکسیداز (GSHPX) و کاتالاز هستند.

سوپراکسید دیسموتاز یک آنزیم بین سلولی است که سلول ها را از آسیب سوپراکسید محافظت می کند. این آنزیم به طور مداوم آنیون سوپراکسید را به مولکول اکسیژن و آب اشباع شده با اکسیژن (H2O2) تبدیل می کند. گلوتاتیون پراکسیداز هیدروپراکسیدهای چربی را به الکل تبدیل می کند که خطر کمتری برای سلول ها ایجاد می کند. گلوتاتیون پراکسیداز همچنین پراکسیدهای هیدروژن را به آب تبدیل می کند. مولکول گلوتاتیون پراکسیداز همچنین حاوی فلز سلنیوم است. آنزیم کاتالاز پراکسید هیدروژن را به آب و اکسیژن تبدیل می کند. هر مولکول کاتالاز می تواند میلیون ها مولکول پراکسید هیدروژن را به آب و اکسیژن در ثانیه تبدیل کند.


دکتر رضا اطمینانانی

متخصص تغذیه اصفهان


دکتر رضا اطمینانانی می تواند با ارائه روشهای اساسی رژیم غذایی و میزان و روش غذا خوردن ، نقش مهمی در دستیابی به سلامت جسمی و روحی ایفا کند.

برای مشاهده صفحه اینستاگرام متخصص تغذیه و تغذیه اصفهان رضا آتمینانی کلیک کنید.


مطالب پیشنهادی:

غذاهای مفید و مضر برای حساسیت غذایی

مصرف هندوانه و چاقی

مصرف زیاد گوشت قرمز ممنوع است

استراتژی های کنترل گرسنگی

راهنمای خرید شیر



دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *